server1 server1 server1 server1

آخرین تصاویر فرزندان زهرا

حضرت زهرا (س) کوثر نورافشان پيامبر

حضرت زهرا (س) کوثر نورافشان پيامبر
او سمبل ايمان و اخلاق،
ستيغ مقاومت و پايداري،
بلنداي معرفت و آگاهي،
اوج انديشه و عرفان،
تبلور خرد و فرزانگي،
مظهر جامعيت و کمال،
کوه سر به آسمان ساييده‏ي شکيبايي و صبر،
سينه‏ي سيناي اسرار الهي،
و کوثر ارجدار و ارزشمند قرآن بود.
مفسران در شان نزول سوره‏ي مبارکه‏ي «کوثر» داستاني را آورده‏اند که نشانگر مدال افتخار وصف‏ناپذيري بر سينه‏ي برترين بانوي عصرها و نسل‏ها و چشمه‏ي نورافشان «کوثر» است؛ چرا که روشن مي‏سازد که بشارت از وجود گرانمايه‏ي او و نويد از طلوع خورشيد جهان‏افروزش به گونه‏اي به پيامبر گرامي داده شد که از يک سو ضربه‏ي سهمگيني بر پيکر دستگاه تبليغاتي بيداد و جاهليت حاکم فرود آورد و باعث بر با درفتن اميدها و آرزوهاي شيطاني آنها گرديد و از دگر سو مايه‏ي آرامش خاطر پيامبر شد و موجب اميد و نويد توحيدگرايان.
داستان نويد خدا از طلوع خورشيد نورافشان «کوثر» را اين گونه آورده‏اند:پيامبر گرامي در راه خارج شدن از کعبه بود که با يکي از سران ارتجاع رو به رو شد و او اندک زماني با پيشواي بزرگ توحيد گفت گو نمود و بعد بر حلقه‏ي سران بيداد و شرک وارد شد.
آنان که اين منظره را تماشا مي‏کردند از او پرسيدند: با چه کسي گفت گو مي‏کردي؟
پاسخ داد: با اين مرد «ابتر».
انتخاب اين واژه در حقيقت يک زخم زبان و شگرد زشت و ناجوانمردانه‏ي تبليغاتي از سوي دشمن بود. و بدين وسيله مي‏خواستند پيامبر و رهروان راه توحيدي او را متزلزل سازند؛ چرا که آنان بر اين پندار شيطاني سرمايه‏گذاري مي‏کردند و ساده‏دلان را مي‏فريفتند که پيامبر سرانجام از جهان رخت برخواهد بست و چون فرزند پسري- که ادامه‏دهنده‏ي راه پدر باشد- در خانه ندارد، به ناگزير راه و رسم او نيز به همراهش فراموش خواهد گشت و از دگر سو به منظور دميدن روح اميد به نيروهاي مايوس و متزلزل شرک و ارتجاع بود که سنگرهاي فکري و اجتماعي خويش را يکي پس از ديگري از دست مي‏دادند.
و درست در اوج همين شرارت تبليغاتي دشمن بود که سوره‏ي «کوثر» فرود آمد و از درخشش خورشيد نورافشان و هماره‏ي جاويد کوثر نويد آورد.
بدين سان آفريدگار هستي، يادگار نورافشان پيامبر، فاطمه عليهاالسلام را «کوثر»، يعني خير فراوان و پايان‏ناپذير، سرچشمه‏ي هميشه جوشان،
و نهر هميشه جاري خير و برکت و نيکبختي و سعادت در امتداد تاريخ و سرمايه‏ي جاودانه و پايان‏ناپذير معنوي عنوان داد، و پيش از ولادت او نويد شادي‏بخش و سرورآفرين و اميدوارکننده‏ي آمدنش را به پيامبر برگزيده‏اش تبريک گفت و به آن حضرت اميد بخشيد و دستور داد تا به شکرانه‏ي اين موهبت گران و جاودانه،پروردگار خويش را سپاس گزارد و نماز بخواند و قرباني کند و اطمينان داشته باشد که دشمنان کينه‏توز و بدانديش و بدخواه او، نسلشان قطع و بي‏آينده خواهند بود نه پيامبر خدا.
«انا اعطيناک الکوثر فصل لربک و انحر ان شانئک هو الابتر». [1] .
«هان اي محمد! ما چشمه‏ي جوشان و پربرکت «کوثر» را به تو ارزاني داشتيم.اکنون که چنين است، براي پروردگارت نماز بخوان و قرباني کن!
نه تو، که بي‏ترديد دشمن بدانديش تو «ابتر» و بدون نسل و آينده خواهد بود.»آري، تاريخ نيز نشانگر همين واقعيت است که با اوج گرفتن دعوت آسماني و نجات‏بخش پيامبر و با نفوذ معارف و مفاهيم ارجدار و دگرگونساز او در ژرفاي جانها و اعماق قلب‏ها و گرايش مردم به راه و رسم قرآن، سران شرک و ارتجاع که از هيچ اهانت و خشونت و زخم زبان فروگذار نمي‏کردند، آن حضرت را بي‏آينده عنوان دادند و همه جا در بوقهاي فريب و دروغ و بافته‏هاي ظالمانه‏ي خويش دميدند که با رحلت پيامبر، دين و دفتر و راه و رسم او نيز به دست فراموشي سپرده خواهد شد؛ چرا که جانشين و فرزندي ندارد که راهش را ادامه دهد. [2] .
اين سخنان قلب مصفاي پيامبر را آزرد، و آنگاه بود که سوره‏ي مبارکه‏ي کوثر فرود آمد و نويد ولادت فاطمه، اين سرچمشه‏ي جوشان و نهر هميشه جاري خير و برکت به پيامبر و بشريت داده شد.
از اين رو «کوثر»، دخت گرانمايه‏ي پيامبر است و سوره‏ي مبارکه‏ي کوثر نشانگر پرتوي از شکوه و عظمت او، و به وسيله‏ي او و شوي گرانقدر و فرزندان معصوم و گرانمايه و نسل پاک او، خداوند آيين توحيد و راه و رسم آسماني محمد صلي الله عليه و آله را تداوم بخشيد و همان گونه که خود بارها و به مناسبت‏هاي گوناگون نويد داده است، در واپسين حرکت تاريخ نيز جهان را به دست آخرين فرزند پاک و قهرمان او لبريز از عدل و داد و آزادي و آزادگي و خرد و بينش و شناخت و آگاهي و رفاه و آسايش و کرامت و امنيت و غنا و بي‏نيازي خواهد ساخت و پرچم توحيد و تقوا و امنيت و آزادي و رسالت او را بر بام بلند گيتي در اهتزاز خواهد آورد.
يکي از دانشمندان بزرگ اهل سنت ضمن تفسير واژه‏ي «کوثر» مي‏گويد: اين سوره‏ي مبارکه در رد بدانديشي‏هاي کساني فرود آمده است که نداشتن فرزند پسر را بر پيامبر خرده مي‏گرفتند و او را بدون نسل و آينده مي‏خواندند، که خداوند نويد داد که به او نسلي شايسته ارزاني خواهد داشت؛ [3] نسل سرافرازي که به راستي پرچم عدالت و آزادي را به اهتزاز درآورده و در همه‏ي عصرها و نسل‏ها حاضر باشند.
و شگفتا که با همه‏ي تحمل فشارها و شهادت‏ها، باز هم نسل پاک و سرفراز او جهان را از نظر ظاهري و از نظر معنوي و ارزش‏هاي انساني لبريز ساخته است.
و آنگاه مي‏افزايد که شما خواننده‏ي عزيز بنگر که چقدر انديشمندان بزرگ و متفکران نام‏آور از اين کوثر نورافشان سرچشمه گرفته است. شخصيت‏هاي والايي چون حضرت باقر و صادق و… نفس زکيه، فرزند حضرت مجتبي.
________________________________________
[1] سوره‏ي کهف، آيه‏ي 3- 1.
[2] مجمع البيان، ج 10، ص 550.
[3] در اين مورد از جمله به: تفسير فخر رازي، ج 32، ص 124؛ سيره ابن هشام، ج 2، ص 34؛ و تفسير جوامع الجامع، ذيل سوره‏ي مبارکه مراجعه فرماييد.

www.farzandanezahra.com

نویسنده : گمنام | موضوع : کرامت حضرت زهرا در کلام وحی


نظرات شما :

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

مطالب مرتبط