server1 server1 server1 server1

آخرین تصاویر فرزندان زهرا

رایحه محبت اهل بیت(ع) در نگارخانه تهران

اهل بیت(ع)
رایحه محبت اهل بیت(ع) در نگارخانه تهران

پدید آورنده : منیژه آرمین ، صفحه 48
در نگارخانه تهران هستیم و تماشاگر جلوه هایی از هنر زنان پیرو اهل بیت(ع).
در نگاه اول، با مجموعه ای فشرده از کارهایی در زمینه های مختلف هنری از جمله، نگارگری، تذهیب، سفال، معرق، مشبک، قطاعی، قلمزنی، و سایر رشته های صنایع دستی، و از سوی دیگر با تابلوهای نقاشی رنگ و روغن، آبرنگ و حجمهای سنگی و فلزی و سفالین رو به رو هستیم.
آنچه می بینیم، قطره ای است از دریا و مشتی است از خروار؛ ولی همین اندک، نشان دهنده تواناییهای گسترده ای است که در میان بانوان با گرایشهای مذهبی وجود دارد.
فرصتی است مغتنم که پای صحبت خانمهای هنرمند بنشینیم ولی قبل از آن با خانم رکن آبادی که مجری این طرح بودند از انگیزه ها و فرایند این حرکت می پرسیم:
امور زنان مجمع جهانی اهل بیت(ع)، در راستای گرامیداشت سال امام(ع) و ایام پربرکت دهه فجر تصمیم به ایجاد نمایشگاه بین المللی آثار زنان پیرو اهل بیت(ع) گرفت. در واقع، این نمایشگاه، اولین حرکت گسترده امور زنان مجمع بود و سعی داشت تا آثار برتر هنرمندان زن ایرانی و زنان خارجی مقیم ایران را به شکلی جامع به نمایش بگذارد. مسؤولین عالی رتبه مجمع جهانی اهل بیت(ع) به خصوص دبیر کل محترم مجمع، جناب آقای دکتر ولایتی با توجه به بهره گیری از پتانسیل مثبت و تواناییهای زنان هنرمند و همچنین احیای جایگاه زنان پیر و اندیشه اهل بیت(ع) با برگزاری این نمایشگاه موافقت نمودند.
در این رابطه، ما بر اساس تفکر ناب اهل بیت(ع) که همیشه تأکید بر نقش زن در حرکتهای اصیل اجتماعی داشته اند و در انقلاب اسلامی جلوه ای از این اندیشه به ظهور رسید، این اندیشه را مطرح کردیم که زنان می توانند با حفظ ارزشهای اسلامی و انسانی منشأ تحولات جدی و اساسی در جامعه باشند. طبعا حذف این نیمه فعال در فعالیتهای اجتماعی، پیکره جامعه به نوعی چالش دچار می شود.
ما با این حرکت سعی کردیم جلوه ای از هنر زنان هنرمند را و نیز نقش مثبت آنان را در جامعه و در اعتلای فرهنگ و هنری که حامل افکار ناب اسلامی باشد را به ظهور برسانیم.
خانم رکن آبادی، در اجرای این
حرکت با چه مشکلاتی رو به رو بوده اید؟
ما اراده کردیم و تصمیم گرفتیم و با توکل به خداوند کار را شروع کردیم.
همانطور که حضرت امام خمینی فرمودند که از حجم کار زیاد نترسید که حجم کار ما هر قدر هم که بزرگ باشد در مقابل اراده انسانی ناچیز است ؛ ما نیز دست به کاری بزرگ زدیم.
ما، ابتدا از هنرمندان دعوت به کار کردیم. طبق فرموده مقام معظم رهبری ابزارهای فردی به شکل رساترین و بلیغ ترین افراد جهت ابلاغ و تبلیغ پیام هستند و در واقع ایشان تأکید داشتند که هر اندیشه ای اگر در قالب هنر ریخته نشود، شانس نفوذ و گسترش را ندارد و ماندگار نخواهد بود. ما نیز، این بار تلاش کردیم با استفاده از ابزار هنر و ان شاءاللّه در آینده تلفیق فرهنگ و هنر با یکدیگر به یک ابزار نوین و مؤثر جهت نشر فرهنگ اهل بیت(ع) دست پیدا کنیم. اعتقاد راسخ ما این است که هنر بدون اخلاق مذهبی و نگرشهای ناب اسلامی هنری عقیم و نارس است و حتی ممکن است تولید شرارت کند. در این راستا، ما سعی کردیم از هنرمندان متعهد دعوت داشته باشیم؛ البته با توجه به فرصت کم، از تمامی بانوان هنرمند نتوانستیم دعوت کنیم. آنچه شما در این نمایشگاه می بینید قطره ای است از دریا و من امیدوارم در آینده بتوانیم به شکلی گسترده و غنی تر، از کارهای هنری بانوان بیشتری استفاده کنیم. ما چون این حرکت را به امید خدا و در مقابل حرکتهای کور دشمنان اسلام و انقلاب شروع کردیم، مطمئنیم که دوستان هنرمند در این زمینه ما را یاری خواهند کرد.
برنامه آینده شما چیست؟
ما اصولاً می خواهیم این نمایشگاهها در سطح بین المللی باشد؛ و ما برای اولین بار خواستیم ببینیم چه تعداد هنرمندانی در داخل کشور داریم. البته در همین نمایشگاه هم خارجیهای مقیم ایران را شرکت دادیم از جمله طلاب جامعة الزهرای قم همچنین
طلاب خارجی مرکز جهانی علوم اسلامی و همچنین دانشجویان خارجی دانشگاه بین المللی امام خمینی و نیز عده ای از خانمهای خارجی که به صورت پراکنده در سطح کشور سکونت داشتند. ما در برنامه های آینده این حرکت را در سطحی وسیع و با جبران نواقصی که در این نمایشگاه وجود داشت، انجام خواهیم داد.
صحبتی هم داریم با مدیریت
نگارخانه تهران، آقای مهندس ابوطالبی که ایشان نیز نکات جالبی را در جریان اجرای نمایشگاه عنوان می کند:
نمایشگاه جهانی آثار هنری زنان پیر و اهل بیت(ع) فی الواقع به این صورت شکل گرفت که در بهمن ماه سال 1378 آموزگار فرزانه سرکار خانم سوسن صدیق بازدیدی از آثار هنری نگارخانه تهران داشتند که طی بازدید خود پیشنهاد نمودند نمایشگاهی ویژه بانوان هنرمند کشور که دارای مفاهیم ارزشی، اخلاقی و ادبی زنان هنرمند مسلمان پیرو ولایت باشد، برگزار گردد. نظر ایشان این بود که این آثار در قالبی متفاوت مطرح شود. ما از پیشنهاد ایشان استقبال کردیم و قرار شد با همکاری جمعی از هنرمندان و اساتید، این نمایشگاه شکل بگیرد؛ اما متأسفانه در آخرین روز سال 78 این بانوی فرهیخته و ایثارگر به سرای باقی شتافت و همه دوستان خصوصا دانشجویان و فرزندان شاهد را داغدار خود ساخت تا اینکه در اوایل سال 1379 طی نشستی که با سرکار خانم دکتر کاشانی عضو هیأت علمی دانشگاه و وکیل پایه یک دادگستری
داشتیم، ایشان پیشنهاد نمودند این زمان را به مجمع جهانی اهل بیت(ع) اختصاص دهیم و ثوابش را به روح این عزیز سفر کرده هدیه نماییم. ان شاءاللّه مورد رضایت قرار خواهد گرفت و خانم فاطمه الزهرا(س) هم کمک خواهد کرد. بعد مقرر شد که ایشان با هماهنگی مجمع، موضوع را پی گیری نمایند که خوشبختانه با پیگیری ایشان، این حرکت صورت گرفت.
ما البته اهداف مختلفی را در این نمایشگاه دنبال کردیم از جمله:
1 ـ ترویج فرهنگ اهل بیت(ع) و آشنایی جامعه هنرمندان زن با این مضمون.
2 ـ جمع آوری آثار مرتبط با این مضمون در سطح بین المللی.
3 ـ آشنایی هنرمندان زن ایرانی با بانوان مسلمان خارج از کشور.
4 ـ رسیدن به تکنیکهای برتر جهانی با حفظ ارزشهای ولایتی مطابق با فطرت انسانی و الگوهای اهل بیتی.
5 ـ ارزش گذاری بر تواناییهای زنان مسلمان در عصر تکنولوژیهای برتر الکترونیکی با حفظ حجاب و تقوای رفتاری.
ما، البته با دیدگاههای هنر دینی در رشته های مختلف هنرهای اسلامی،
نمایشگاه را شکل دادیم. چون ما معتقدیم اصالت کار هنری و ماندگاری آن به وفاداری ما به حفظ اصول و ارزشهای تبیین شده در وصیت نامه الهی معمار کبیر انقلاب اسلامی حضرت امام خمینی و رهنمودهای مقام معظم رهبری در باب هنر و ادامه راه شهدای گرانقدر و والای انقلاب اسلامی نهفته است. زنده یاد خانم سوسن صدیق هنرمند و معلم وارسته و توانای شاهد عبارت زیبایی دارد:
انسانی که با عشق به مبدأ هستی و پرواز اندیشه به سوی خداوند، تمام احساس خود را در یکی از قالبهای هنری و در فرهنگ اهل بیت(ع) عرضه می دارد، یک هنرمند جاویدان و اثرش پایدارترین اثر هنری تمام عصرها خواهد بود.
این نمایشگاه در مقایسه با
نمایشگاههای دیگری که در این نگارخانه برپا شده، چه ویژگیهایی داشته است؟
این نمایشگاه، به عنوان اولین حرکت مجمع جهانی که با پشتیبانی آقای دکتر ولایتی، در این فاصله کوتاه برپا شد، کار ارزنده ای بود و ما شاهد نمایش آثاری بودیم که بعضی از آنها در سطح بین المللی حرفهایی را برای گفتن داشتند.
اما مجمع جهانی اهل بیت(ع) می بایست دو نکته را در شکل گیری نمایشگاه در نظر می گرفت؛ یکی داشتن و به کار بستن تجربه هایی از این قبیل و انتخاب مشاورین خوب، دوم اینکه بهتر بود با این موضوع برخوردی همه جانبه می کردند.
نظر هنرمندان در رابطه با
نمایشگاه چگونه بود؟
هنرمندان، در کل راضی بودند ولی نقطه نظرهای متفاوتی داشتند. بعضی، سطح انتظارشان بالا بود. بعضیها پیشنهادهای جالبی داشتند. نظرشان این بود که برای برگزاری این نمایشگاه، قبل از اینکه به ابعاد برون مرزی اش نگاه کنیم، این نمایشگاه را در سطح استانهای کشور در طول یک سال برنامه ریزی کنیم و محصول و آثار آنها را در نمایشگاهی در تهران برگزار نماییم و در مرحله بعد در سطح بین المللی شرکت کنیم و فراخوان را در سطح کشورهای مختلف داشته باشیم و این ارزشها را می بایست تدوین کرده باشیم. نکته ای که مجمع باید مد نظر داشته باشد این است که بخشهای مختلف، هماهنگی منسجم تر داشته باشد و همچنین در فراخوان می بایست اهداف مورد نظر برای هنرمند شرکت کننده روشن باشد.
در نمایشگاه حاضر، فکر می کنید
تا چه حد اهداف مذهبی برای مخاطب مطرح شده است؟
در کارهای ارائه شده تا حدی نوع تفکر هنرمند دارای ویژگیهای اهل بیتی بود بعضی از آثار نیز قالبهای عرفانی به خودش گرفته بود؛ اما اشخاصی که کار در این نمایشگاه ارائه داده بودند، عموما دارای طرز تفکر اهل بیتی بودند. به نظر من باید تعریف درستی از محتوا و قالب این کارها کرد. وگرنه برگزاری این گونه نمایشگاهها با دیگر نمایشگاهها تفاوتی نخواهد داشت مثل آنچه در موزه هنرهای معاصر به عنوان نمایشگاه جهان اسلام مطرح شد. یعنی تنها داشتن پسوند اسلامی گویای کاری با محتوای ارزشهای اسلامی نیست.
ما تلاشمان در هنر باید این باشد که با زبان فطرت بین المللی سخن بگوییم و عارف دین را از پرده بیرون بیاوریم و ترسیم کنیم. قصه یوسف صدیق(س) را قرآن، هنرمندانه بیان کرده است و جز درس عفاف چیزی از آن برنمی آید یعنی هنر دینی، اگر فطرت باشد معارف غیب را به صورت محسوس در می آورد که هم ادراک حسی، نیازش برآورده شود و هم نیروهای ادراکی و به دنبال آن نیروهای تحریکی و بعد وضو بگیرد و به امامت عقل، نمازی عاقلانه بخواند. آنگاه عقل به دنبال وحی نماز عاشقانه می خواند و بعد سراسر آن می شود هنر و زیبایی.
از اینک خانم رکن آبادی و آقای مهندس ابوطالبی در این فرصت فشرده، وقتی را در اختیار ما گذاشتند تشکر می کنیم. اینک پای صحبت هنرمندان عزیزی که کارهایشان را در این نمایشگاه ارائه دادند می نشینیم.
در مورد سوابق هنری و کاری که
اینجا ارائه داده اید توضیح بفرمایید:
خانم عطیه صدیق:
من بازنشسته وزارت ارشاد اسلامی هستم. تحصیلات ابتدایی خود را در هنرستان هنرهای زیبای دختران فرا گرفتم و ده سال در خدمت ایشان بودم و هفت سال شاگرد استاد فرشچیان و حسن الطافی و استاد مقیمی، استاد نصرت اللّه یوسفی و بعد استاد باقری. اینها کسانی بودند که واقعا با محبت آنچه در هنر ملی ایران هست، به ما یاد دادند و بعد دانشگاه تربیت معلم را تمام کردم و بعد به انستیتو امور هنری رفتم و خودم شروع به تدریس کردم. حدود سی ودو سال تدریس کردم. شاگردان زیادی را تربیت کردم. من تاکنون در 95 نمایشگاه شرکت کردم. همیشه با عشق کار می کنم و حتی تا دیر وقت شب، متوجه گذشت زمان نمی شدم و کار می کردم. تا کنون در کشورهای ایتالیا، الجزایر، بلژیک، ترکیه و سریلانکا و قزاقستان نمایشگاه داشتم. آخرین نمایشگاه هم در سوریه به مناسبت روز تولد حضرت فاطمه الزهرا(س) بود. ضمنا کارهایی که برای بی نیال ژوها نسیورک داده بودم، کار من به عنوان اول انتخاب شد.
خانم فاطمه پناهیان پور:
تابلویی که اینجا ارائه دادم گره سرنوشت و سوره مبارکه حمد است که استاد آذر که بهترین ثلث نویس هستند، انجام دادند. ویژگی این کار در این است که تشعیر و تذهیب با هم به کار رفته است. گره سرنوشت، مجموعه تذهیب و تشعیری است و همه چیز را به او ختم می کند. بنابراین، آن گره ای که در تذهیب وجود دارد در پای آهوان به وجود آوردم و آنها را با گره، شبیه گره تذهیب متصل نمودم.
من این فنون را بیشتر نزد استاد باقری تعلیم گرفتم و طراحی سنتی را نزد استاد هندری و گره چینی را نزد استاد حسین لرزاده آموختم.
در این کار از رنگهای سنتی استفاده شده است،از قبیل لاجوردی، یشم، فیروزه و رنگهای مختلف و طلای ناب.
خانم ساکت مزیدی:
من مشبک کار هستم و موقعی که از من دعوت کردند تا در این نمایشگاه شرکت کنم، با توجه به شناختی که از خانم رکن آبادی و نیز توجهی که آقای ابوطالبی داشتند، با اشتیاق در نمایشگاهی که به نام اهل بیت(ع) بود شرکت کردم، در حالی که از آمریکا و فرانسه از بنده دعوت کردند، نرفتم؛ چون هدف اصلی من سی جزء قرآن بود و من همه کارهایم توأم با مذهب است. من از هجده سالگی شروع به کار کردم و الان که پنجاه و دو سال دارم، تقریبا صد تابلو دارم. روی چوب و استیل و برنج بریده ام و ظرافتی که من به کار برده ام، بی سابقه است. قبل از انقلاب، بارها و بارها از من خواستند که برای هتلهای آنچنانی مثل هتل شاه عباس اصفهان که حالا هتل عباسی شده کار کنم ولی نکردم و الان هم نمی کنم. در حال حاضر بنده یک کارمند ساده هستم. امیدوارم جناب آقای دکتر ولایتی حرفهای ما را بشنوند و امکاناتی در اختیار من بگذارند که بتوانم سی جزو قرآن را که واقعا عشق من است، کار کنم. دلم می خواهد اثری از من به جا بماند که بگویند خدا بیامرزدش.
خانم صبا جعفری:
من متولد 1342 هستم و از سال 65 ـ 64 کار قلم زنی را نزد استاد احمد پورسیاه به مدت چهار سال کار کردم. بعد از سازمان بیرون آمدم و به صورت آزاد کار کردم. در بیش از صد نمایشگاه شرکت کردم. دو نمایشگاه انفرادی داشتم. یک بار به دعوت سازمان فرهنگ و ارتباطات به ژاپن سفر کردم و نمایشگاهم مورد علاقه ژاپنیها قرار گرفت. در حال حاضر در دانشکده میراث فرهنگی و دانشکده سوره در رشته صنایع دستی به تدریس اشتغال دارم. مدت شش ماه به خاطر احیاء رشته قلمزنی در غرب کشور، چون مهد هنر فلزکاری است، در کرمانشاه و همدان بودم و به حدود سی هنرجو درس دادم که تعدادی از آنها جذب بخشهای مختلف شدند.
خانم فروه درخشان:
من متولد 1355 و لیسانس رشته صنایع دستی از دانشگاه سوره هستم. از سال 75 وارد رشته صنایع چوب با گرایش معرق شدم در نمایشگاه های متعددی شرکت نکرده ام ولی به معرق و تذهیب علاقه دارم و در اینجا تابلوی معرق ارائه داده ام.
خانم حمیده خان محمدی:
فارغ التحصیل رشته صنایع دستی از دانشگاه سوره هستم. کاری که در این نمایشگاه ارائه دادم در زمینه قطاعی است. قطاعی، یکی از شاخه های کتاب آرایی است که در قدیم برای جلدسازی از آن استفاده می شد که مقوای رنگی یا چرم را می بریدند. شیوه کارش هم به این صورت است که مقواها را با روش سنتی و یا گیاهانی که بشود از آنها رنگ گرفت، رنگ می کنیم. من کار خودم را با پوست گردو، پوست بادمجان، گل گاوزبان و زرشک رنگ کردم. بعد اینها با ابزار مخصوصی بریده می شود و پشت آن سمباده می خورد و چسبی هم که از آن استفاده می شود، سریش است. بعد هم زیر پرس قرار داده می شود تا روی صفحه زیر کار قرار بگیرد. این کاری که اینجا ارائه دادم، قبلاً هم در نمایشگاه قرآن شرکت داده بودم. در نمایشگاههای قبلی من کار نگارگری و تذهیب بیشتر بود.
خانم فیروزه مصریان:
متولد 1349 هستم. از کودکی به نقاشی علاقه داشتم. حدود 15 سال است که به نقاشی مشغولم. مشوق من پدرم بوده است. اگرچه رشته ام مترجمی زبان انگلیسی است، اما علاقه شخصی ام نقاشی است. استادان من خانم چنگیزیان و استاد والی و استاد کاتوزیان هستند. در حال حاضر دو کارم در نمایشگاه پذیرفته شده که یکی از آنها گل و مرغ و دیگری سه گل زنبق است که با تکنیک پرداز، کار کرده ام. این دومین نمایشگاه من است. اولین نمایشگاهم به مناسبت روز زن در نیاوران برگزار شد.
خانم مژگان خوش صورت مظفری:
خداوند توفیق داد که از پنج سال پیش به همراه خانم زهرا اسماعیل تبار کار انستالاسیون(1) را به صورت جدی شروع کنم و در این پنج سال احساس می کنم که چند برابر شده ام. ما کار را ابتدا از طبیعت گرایی شروع کردیم بعد امپرسیونیسم، اکسپرسیونیسم و سبکهای مختلف را تجربه کردیم تا به انتزاع محض رسیدیم و بعد از آن هم در کارشناسی ارشد، این کار را شروع کردیم. ذهنیت ما این بود
که به نوعی کارها از محتوای معنوی خالی می شود؛ ما فکر می کردیم و دلمان می خواست که به نوعی معنویت را در کارمان مطرح کنیم و به نوعی از المانها و عناصری استفاده کنیم که کاملاً ایرانی باشد. این بود که سعی کردیم روی عناصر ایرانی بیشتر فکر کنیم و کار کنیم. اتودهایی زدیم، کارها را به صورت کاملاً پی گیر طی پنج سال اجرا کردیم و در نهایت به کار یخها رسیدیم که اجرایی هم در اردیبهشت ماه داشت و هم در روز دوازده بهمن در گالری تهران، و خوشحالیم که با معرفی یکی از دوستان که ما را قابل دانستند، در مجمعی که اسم اهل بیت(ع) داشت، کارمان را ارائه دادیم.
خانم زهرا اسماعیل تبار:
از سال شصت و هشت کار هنری را شروع کردم. در رشته نقاشی کارشناسی ارشد اخذ کردم. تقریبا حدود پنج سال است که کار انستالاسیون را انجام می دهیم که با چیدن بلوکهای یخ با فاصله های معیّن، فرم و فضای جدیدی را ایجاد می کند. در واقع زمان در کار ما وارد می شود. فرمها و تکرار فضاهایی داشتیم که در کار خیلی مهم است. همان طور که فرمها تغییر می کند.
به پیشنهاد یکی از خانمهای تهیه کننده صدا و سیما قرار شد کاری مذهبی را انجام دهیم. موضوع اصلی ما همین یخها و آب است. به هر حال برای واژه ای بود که با عنوان عاشورا در ایام محرم در
اردیبهشت ماه کار کرده بودیم. اتودهایی زده شده بود و کارهایی انجام داده بودیم که اجرای نهایی اش را اینجا داشتیم. نکته مهم این است که یخهای ما دیگر آن کارکرد قبلی خودش را ندارد، آن شی ء روزمرگی خودش و آن شناختی که ما از یخ داریم، جدا شده و هویتی جدید در این فضا پیدا کرده است. در اینجا خاصیت فرم مطرح می شود و می تواند معنا و هویت پیدا کند.
خانم صدیقه آقانسب:
متولد سال 54 هستم و فارغ التحصیل هنر از مرکز تربیت معلم شهید شرافت. به تدریس هنر اشتغال دارم. نزدیک به سه سال است در زمینه سفال کار می کنم و تاکنون پنج نمایشگاه داشته ام.
کاری که اینجا ارائه دادم، نقش برجسته ای بود که از مجموعه ای از نقطه های سفالینی به وجود آمده بود و نام مبارک حضرت علی(ع) را نشان می داد. قصد دارم در آینده با این شیوه کارهای متنوعی ارائه دهم.
خانم عطیه صدیق:
کاری را که در این نمایشگاه ارائه دادم تابلوی خیام است. من شاگرد استاد حسین بهزاد هستم. هنوز هم وقتی دارم کاری انجام می دهم، با همان شیوه استاد بهزاد کار می کنم و کارم همیشه به عشق آمیخته است. استاد بهزاد همیشه برای من مثل یک پدر مهربان و یک همدم بوده اند. کار دوم من که کوزه و یک جام است، به شیوه تذهیب و با طلای اصل کار شده و به شیوه استاد یوسفی انجام داده ام. البته بعضی کارهای من به شیوه استاد باقری است. البته من کارهای زیادی را با محتوای مذهبی دارم. ضمنا از اینکه مجمع
اهل بیت(ع) نمایشگاهی را با عنایت به بانوان هنرمند ایرانی برپا کرده از ایشان سپاسگزارم.
خانم اسعدی:
در رابطه با کار سنگ، تاکنون در نمایشگاههای گروهی متعددی که از طرف دولت بوده شرکت کرده ام. برای اولین بار نمایشگاه انفرادی در مجسمه های سنگی در دی ماه برگزار نمودم. در این نمایشگاه، چهل اثر را شرکت دادم. به نظر من، سنگ، برخلاف تصور عامه نه تنها جسم سختی نیست بلکه جسمی کاملاً منعطف و شکل پذیر می باشد. به نظر من، سنگها سخن می گویند و با هنرمند و بیننده ارتباط برقرار می کنند. اسم نمایشگاه انفرادی ام را گذاشته بودم: «سنگها سخن می گویند.» تا عکس العمل بازدیدکنندگان و چگونگی برقراری ارتباط با این شیوه را ببینم. پیشنهادی که به خانمها دارم این است که در این زمینه فعالیت کنند.
به نظر من این نمایشگاه، حرکت خوب و مثبتی بود؛ منتها باید نمایشگاههای متعددی به این شکل برگزار شود. مخصوصا در خارج از کشور تا کشورهای دیگر نیز با زنان هنرمند ایرانی و چگونگی فعالیت آنها آشنا بشوند. به هر صورت امیدوارم که آنچه در این نمایشگاه گذشت، تجربه ای باشد برای نمایشگاههای بعد. در نهایت از برگزارکنندگان این نمایشگاه خانم رکن آبادی، خانم مهدی پور و خانم بنی علی و دیگران کمال تشکر را دارم و آرزوی موفقیت برای همه را دارم.
چند تن از هنرمندان در مورد
نحوه برگزاری نمایشگاه اظهار نظر می کنند:
خانم عطیه صدیق:
در مورد حال و هوای این نمایشگاه باید بگویم که هر ایرانی و هر زن هنرمندی با توجه به عشق و علاقه به خاندان اهل بیت(ع) دلشان می خواست در این نمایشگاه شرکت کند. خوشبختانه این نمایشگاه با روال خوب و زیبایی که می بینید شکل گرفت.
خانم فاطمه پناهیان پور:
با تأیید سخنان خانم صدیق اضافه می کنم که حرکت بسیار زیبایی بود و شاید این اولین تجربه ای بود که ابتدا، در مورد داوری اشکالاتی پیش آمد که خوشبختانه خیلی زود مسأله حل شد و ما انتظار داریم در نمایشگاههای آینده برای هر رشته، کارشناسی، خاص همان رشته به داوری بپردازد.
خانم صبا جعفری:
زحمت زیادی کشیده شده است. ما ظاهر قضیه را می بینیم ولی مشخص هست که پشت برنامه ای که اینجا می بینیم تک تک افراد چه برنامه وسیعی داشتند. کارها بسیار زیباست و از معنویت برخوردار است. البته هنرمند دوست دارد در جایی شرکت کند که احترام کارش حفظ شود. هنرمندان حاضر بودند حتی از دل و جان مایه بگذارند و در زمینه چیدن این مجموعه کمک کنند. به هر حال امیدوارم که برای کار هنرمندان ارزش و احترام قایل شوند.
خانم زهرا اسماعیل تبار:
کار، چون کار متفاوتی است، حتی گزینش آنها نیز با بقیه کارها فرق می کرد. البته کسانی که در مجمع جهانی اهل بیت(ع) بودند از کار ما خوششان آمد، چون در کار ما خلاقیت و نوآوری وجود داشت. منتها، کار برای مخاطبین جا نیفتاد و متأسفانه فرصتی نشد تا ما در مورد کارمان توضیح کافی بدهیم. البته از این کار عکسها و فیلمها و گزارشی از نحوه اجراء باقی می ماند.
از کلیه هنرمندان و دست اندرکاران مجمع جهانی اهل بیت(ع) آرزوی توفیق داریم و امیدواریم بانوان هنرمند را در عرصه های مختلف داخلی و خارجی در اوج موفقیت ببینیم.

نویسنده : ثارالله | موضوع : اهل بیت در آئینه شعر و ادب


نظرات شما :

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.